Corbett Park

Πόσο πιστεύεις ότι κάνει για να πάει κανείς με τρένο από τη μια πόλη στην άλλη, 250 χλμ μακριά; Αν η απάντηση είναι 7 ώρες, τότε πρέπει να είσαι στην Ινδία.

Φτάσαμε στις 06:00 στο Ramnagar, ένα μικρό χωριό κοντά στο εθνικό πάρκο Corbett (τον προορισμό μας), όπου έπρεπε να κλείσουμε την εκδρομή μας με τζιπ και τη διαμονή μας για το σαφάρι.

Το πάρκο είναι ένα από τα καλύτερα καταφύγια τίγρεων στην Ινδία και όλο αυτό αφορά τη δημιουργία ενός φυσικού χώρου για αυτές, παρά τη δημιουργία ενός πάρκου σαφάρι για τουρίστες. Επομένως, μας είπαν ότι είναι σπάνιο να δούμε τίγρη, αλλά είχαμε τα δάχτυλά μας σταυρωμένα.

Είδαμε πολλά ελάφια, ελέφαντες, μαϊμούδες, αγριογούρουνα και κροκόδειλους, αλλά δυστυχώς καμία τίγρη. Το πιο κοντινό που φτάσαμε να δούμε μία ήταν κατά τη διάρκεια της βόλτας με τον ελέφαντα, όπου ακολουθήσαμε κάποια ίχνη χωρίς επιτυχία.

Εκτός από το ότι είμαστε κοντά στη φύση και την άγρια ζωή, ένα από τα καλύτερα πράγματα για το πάρκο είναι ότι όλοι κρατούν την ησυχία τους και πράγματα όπως τα κορναρίσματα αυτοκινήτων απαγορεύονται αυστηρά. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ένας Ινδός θα μπορούσε ποτέ να αντισταθεί στη χρήση της κόρνας για 2 μέρες, αλλά είναι αλήθεια και εκπληκτικό ταυτόχρονα.

Φυσικά, μόλις βγήκαμε από το πάρκο και φτάσαμε στο δρόμο για το χωριό, ο οδηγός μας αναπλήρωσε όλο αυτόν τον χαμένο χρόνο κορναρίσματος, κάνοντας όσο περισσότερο θόρυβο μπορούσε περήφανα.

Επιστρέψαμε στο Δελχί με ένα άλλο νυχτερινό τρένο και την επόμενη μέρα θα πάμε στο Taj Mahal της Άγκρα και την ροζ πόλη της Τζαϊπούρ για να ολοκληρώσουμε το διάσημο χρυσό τρίγωνο.

Ας αφιερώσουμε μια στιγμή και ας προσευχηθούμε για λιγότερο θόρυβο σε αυτόν τον κόσμο, για ειρήνη και ησυχία και για λιγότερη σκόνη και βρωμιά...