St. Petersburg

Αυτό ήταν το αποκορύφωμα της κρουαζιέρας και πιθανότατα ο κύριος λόγος που οι περισσότεροι άνθρωποι κλείνουν μια κρουαζιέρα στη Βαλτική Θάλασσα. Δυστυχώς, η επίσκεψη στην πόλη επιτρέπεται μόνο αν κλείσετε μια οργανωμένη περιήγηση. Από την άλλη πλευρά, δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τον εφιάλτη της γραφειοκρατίας των βίζας, αλλά πρέπει να ακολουθήσετε το πρόγραμμά τους, το οποίο συχνά περιλαμβάνει επισκέψεις σε μέρη για ψώνια και φαγητό της επιλογής τους (και από όπου παίρνουν προμήθεια)... Ταξιδεύοντας με ένα 2χρονο και ένα καρότσι, ήταν στην πραγματικότητα ωραίο να μας οδηγούν, οπότε δεν μας πείραξε.

Δύο μέρες δεν έμοιαζαν αρκετές για να δούμε τα πάντα, και νιώσαμε λίγο βιαστικοί κάποιες στιγμές, αλλά καταφέραμε να επισκεφθούμε πολλά. Ξεκινήσαμε από τον Ναυτικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Νικολάου και μετά περπατήσαμε κατά μήκος του ποταμού, διασχίζοντας γέφυρες και κανάλια προς το Φρούριο του Αγίου Πέτρου και του Παύλου. Επισκεφθήκαμε επίσης το Χειμερινό Παλάτι και το Θερινό Παλάτι, και μετά φάγαμε μεσημεριανό σε ένα «παραδοσιακό» εστιατόριο που προφανώς εξυπηρετούσε τουρίστες με προεπιλεγμένα, προμαγειρεμένα πιάτα (καταλαβαίνετε...)...

Η επιστροφή στο πλοίο για τη νύχτα ήταν μια ευχάριστη ανακούφιση – δεν χρειαζόταν ξενοδοχείο, και είχαμε πρόσβαση σε μια καντίνα 24/7 για να συμπληρώσουμε μετά από εκείνο το «παραδοσιακό» γεύμα.

Την επόμενη μέρα, πήραμε ένα μικρό σκάφος για το Peterhof, όπου είδαμε το τεράστιο Παλάτι Peterhof και τους εκπληκτικούς κήπους του. Ήταν εύκολα το πιο εντυπωσιακό παλάτι που έχω δει ποτέ και το αποκορύφωμα της επίσκεψής μας στην Αγία Πετρούπολη. Πριν το καταλάβουμε, και μετά από 1000 φωτογραφίες, ήταν ώρα να επιστρέψουμε στο πλοίο και να αναχωρήσουμε, αλλά όχι χωρίς μια γρήγορη στάση στο κατάστημα αναμνηστικών για μια κούκλα babushka ή matryoshka (το σωστό όνομα, φυσικά)...