Trinidad

Τρινιντάντ... είπα πόλη; Η Τρινιντάντ είναι περισσότερο ένα μικρό χωριό, αλλά έχει απίστευτη γοητεία. Φανταστείτε να πάρετε τα καλύτερα κομμάτια της Αβάνας και να τα συμπυκνώσετε σε μια γραφική πόλη – αυτή είναι η Τρινιντάντ.

Φτάσαμε εδώ, αφήνοντας πίσω τη ρύπανση, τα πλήθη και τις λιγότερο ευχάριστες δονήσεις της Αβάνας, και βρεθήκαμε σε ένα μέρος όπου κάθε τυχαία φωτογραφία μοιάζει να ανήκει σε ένα κάδρο στον τοίχο σας. Οι άνθρωποι εδώ, αν και ακόμα τόσο φτωχοί όσο παντού αλλού στην Κούβα, φαίνεται να είναι περήφανοι που διατηρούν την πόλη τους καθαρή και περιποιημένη.

Μείναμε μόνο μια μέρα, αλλά αν ξέραμε καλύτερα, θα είχαμε περάσει μια μέρα στην Αβάνα και τρεις στην Τρινιντάντ. Αυτό το χωριό ενσάρκωσε τη χαλάρωση της Καραϊβικής που ήλπιζα. Η αρχιτεκτονική είναι απλή και πολύχρωμη, σαν να είχαν ζωγραφίσει τα παιδιά τους δρόμους και τα σπίτια με ένα κουτί κηρομπογιές (και ίσως το έκαναν). Οι ντόπιοι εξακολουθούν να χρεώνουν υπερβολικά για φαγητό και ποτά, αλλά μέχρι τώρα, το έχουμε συνηθίσει. Το αποκορύφωμα ήταν ένα τοπικό ποτό που ονομάζεται "canchanchara" σε ένα μπαρ – ρούμι, μέλι και βότανα. Θα μπορούσα εύκολα να περάσω μήνες εδώ, μεθώντας ευτυχισμένος με αυτό το πράγμα.

Μετά τη σύντομη αλλά υπέροχη διαμονή μας, πήραμε ένα λεωφορείο πίσω στην Αβάνα, μετά ένα ταξί για το αεροδρόμιο. Καθώς πλέον θεωρούμε τους εαυτούς μας «ντόπιους», πληρώσαμε μόνο 8 λίρες για τη διαδρομή και γελάσαμε πολύ με τους ανόητους τουρίστες που ακόμα τους εκμεταλλεύονται τα ακριβά ιδιωτικά ταξί.

Είναι Σάββατο βράδυ, και βρισκόμαστε στο αεροδρόμιο της Αβάνας, περιμένοντας μια καθυστέρηση 6 ωρών για την επόμενη πτήση μας για τη Χιλή. Το αεροδρόμιο μοιάζει με μια αναδρομή στο αεροδρόμιο της Αθήνας πριν από 20 χρόνια. Γράφω αυτό ενώ περιμένω, αλλά πιθανότατα θα το λάβετε αύριο, αφού το περίπτερο του διαδικτύου έχει ξεμείνει από ίντερνετ...

Αν έπρεπε να συνοψίσω την Κούβα, θα έλεγα ότι είναι ένα σχετικά ακριβό μέρος που εκμεταλλεύεται επιθετικά την κληρονομιά, την ιστορία και τα εικονίδιά του. Αυτό είναι κάπως αναμενόμενο σε μια φτωχή χώρα, αλλά περίμενα επίσης να είναι πιο φιλικό προς τους ανεξάρτητους ταξιδιώτες που δεν αναζητούν μια εμπειρία all-inclusive resort.

Η Κούβα μοιάζει με μια χώρα που αγωνίζεται να διατηρήσει τα περιουσιακά της στοιχεία εν μέσω μιας απεγνωσμένης ανάγκης για επιβίωση. Ακόμα και με το θετικό και αισιόδοξο καπέλο μου, το καλύτερο που μπορώ να πω είναι: «Πρέπει να ήταν ένα υπέροχο μέρος πριν από 20 χρόνια.»

Πριν έρθουμε, πολλοί μας είπαν ότι έπρεπε να ζήσουμε την Κούβα πριν να είναι πολύ αργά. Ειλικρινά, νομίζω ότι είναι ήδη πολύ αργά.