Sydney

Όταν ζεις στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπάρχουν 2 πράγματα που συνειδητοποιείς για την Αυστραλία.

Είναι το μέρος που όλοι θέλουν να επισκεφτούν ή να ζήσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους και δεύτερον, πρέπει να κάνεις πλάκα με τους Αυστραλούς.

Δεν ξέρω αν οι Βρετανοί είναι ακόμα πικραμένοι που επέλεξαν τη λάθος χώρα για να ζήσουν και την καλύτερη για να στείλουν όλους τους εγκληματίες (χωρίς να συμβουλευτούν πρώτα τον μετεωρολόγο), αλλά μπορώ να φανταστώ το χαμόγελο στα πρόσωπα αυτών των κατάδικων όταν έφτασαν εδώ.

Το Σίδνεϊ είναι τόσο διαφορετικό από το Λονδίνο, αλλά παρόλα αυτά είναι το πιο κοντινό που μπορείς να βρεθείς σε βρετανική κουλτούρα σε οποιαδήποτε από τις αποικίες.

Νιώθεις σαν να έβαλες Βρετανούς να χτίσουν μια πόλη που δεν έχει όλα τα ενοχλητικά πράγματα από την πατρίδα.

Για παράδειγμα, αν ρωτήσεις κάποιον να περιγράψει σύντομα μια τυπική πόλη στο Ηνωμένο Βασίλειο, πιθανότατα θα έλεγε:

Καταθλιπτικός καιρός, παλιά σπίτια, παμπ κλείνουν στις 11, όλοι τρελοί για ποδόσφαιρο.

Αντικαταστήστε αυτά με ηλιόλουστο καιρό, μοντέρνα κτίρια, ποτό μέχρι αργά και όλοι τρελοί για σέρφινγκ και έχετε το Σίδνεϊ.

Φτάσαμε το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων με συννεφιασμένο αλλά πολύ ζεστό καιρό. Η Jen & ο Craig (οι φίλοι μας από το Ηνωμένο Βασίλειο που ζουν εδώ τώρα) μας περίμεναν στο αεροδρόμιο.

Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κάποιος μας περίμενε στο αεροδρόμιο, και είναι ωραίο να ξέρεις ότι δεν θα σε κλέψει ο οδηγός ταξί για τη διαδρομή προς την πόλη.

Αυτή είναι η δεύτερη στάση μας που δεν είχαμε τίποτα προγραμματισμένο. Αυτή τη φορά επειδή η J&C είχαν φροντίσει τα πάντα. Διαμονή, αξιοθέατα, εορτασμός Χριστουγέννων & Πρωτοχρονιάς, είναι σαν να έχεις τον προσωπικό σου ταξιδιωτικό πράκτορα.

Δεν κάναμε πολλά την πρώτη βραδιά, εκτός από μια γρήγορη περιήγηση στην παραλία και μια εισαγωγή στο πιο ενοχλητικό πράγμα στην Αυστραλία… Οι μύγες

Σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή, υπάρχουν κατά μέσο όρο περίπου 20 μύγες για κάθε άτομο που βρίσκεται σε εξωτερικό χώρο. Όλες πετούν συνεχώς γύρω από το κεφάλι σου και προσπαθούν να μπουν στο αυτί σου.

Την επόμενη μέρα, παρά τις αντιξοότητες, ο ήλιος βγήκε. Όποιος μας έβαλε αυτή την κατάρα (και αν διαβάζεις αυτό το μήνυμα, νομίζω ότι ξέρω ποιος είσαι) δεν λειτουργεί πια.

Ήταν τόσο ζεστά που δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να πάμε στην παραλία (μακάρι να είχαμε λίγη βροχή για να δροσιστούμε…)

Στην Ελλάδα, όταν πας στην παραλία, ξαπλώνεις μέχρι να ζεσταθείς πολύ, μετά μπαίνεις στη θάλασσα μέχρι να βαρεθείς και μετά βγαίνεις και ξαπλώνεις πάλι. Το επαναλαμβάνεις μέχρι να καείς από τον ήλιο.

Εδώ τα κάνουν διαφορετικά. Το κυριότερο είναι το σέρφινγκ. Όλα τα είδη παραλλαγών σέρφινγκ, αυτοί οι άνθρωποι ζουν για τα θαλάσσια σπορ.

Αύριο είναι Χριστούγεννα και θα πάμε σε ένα διαμέρισμα φίλου για δείπνο. BBQ σε ηλιόλουστο Δεκέμβριο!!!

Αυτό το νότιο ημισφαίριο είναι τρελό, αλλά μου αρέσει...